مقدمه وهدف: لاکتوباسیل ها
قابلیت مصرف در غذای انسام و دام به عنوان پروبیوتیک دارند و با تولید ترکیبات
مختلف مانع از استقرار و رشد باکتری های مضر در روده می شوند. همچنین با بهبود
بخشیدن عملکرد سیستم ایمنی بدن باعث افزایش مقاومت مقابل عفونت می شوند.  باکتری های گرم منفی روده ای خصوصاً شیگلا، اشرشیا کلی و
سالمونلا، از مهمترین عوامل ایجاد بیماری های ناشی از غذا و اسهال در کشورهای در
حال توسعه هستند. مقاومت دارویی این باکتری ها بین انسان و دام روز به روز در حال
افزایش است، لذا استفاده از مهار رقابتی باکتری های پاتوژن و پروبیوتیک از جمله
باکتری های اسید لاکتیک خصوصأ لاکتوباسیل ها مورد توجه است. مواد و روش کار: به منظور جداسازی
لاکتوباسیل ها، 40 نمونه ی ماست بومی جمع آوری شد. پس از کشت روی محیط های انتخابی
لاکتوباسیل ها جدا و خالص گردید. جهت تأیید لاکتوباسیل ها، رنگ آمیزی به روش گرم و
آزمون تولید کاتالاز انجام گرفت. برای تعیین ویژگی مقاومت به اسید، لاکتوباسیل ها
به مدت دو ساعت در 5/2=pH قرار گرفتند، سپس قابلیت رشد آنها بررسی شد.
باکتری های مقاوم به اسید انتخاب شدند. از بین باکتری های مقاوم، اثر ضد میکروبی
به روش انتشار در ژل تعیین گردید. اثر ممانعتی جدایه ها روی پاتوژن های روده ای
نظیر اشرشیا کلی، کلبسیلا پنومونیه، پروتئوس و سالمونلا و عامل عفونت‌های سوختگی پزودوموناس
آئروژینوزا مطالعه شد. نتایج حاصل با نتایج باکتری های استاندارد مقایسه گردید. نتایج و بحث: در کل 18 مورد
لاکتوباسیل در بین 40 مورد جدا شده، مقاوم به اسید بود. تعدادی از جدایه ها دارای
اثر مهارکنندگی رشد پاتوژن‌ها بودند. از بین 18 جدایه ی مورد بررسی نتایج حاصل به این
صورت بود، سالمونلا نسبت به 11 سویه مقاوم (61%) و 7 سویه نیمه حساس (39%)، اشرشیا کلی
به 8 سویه مقاوم (44%) و 10 سویه نیمه حساس (56%)، کلبسیلا به 11 سویه مقاوم (61%) و 7 سویه
نیمه حساس (39%)،
پروتئوس به 8 سویه مقاوم (44%)
و 10 سویه نیمه حساس (56%)، پزودوموناس آئروژینوزا نسبت به 1 (6%) سویه حساس،
10 سویه نیمه حساس (55%)
و به 7 سویه مقاوم (39%)می
باشند. نتایج بدست آمده از جدایه‌های بومی در مقایسه با نتایج حاصل از 3 سویه ی پروبیوتیک
تجاری، از لحاظ آماری تفاوت معنا داری نشان ندادند. پیشنهاد می شود به منظور بررسی
دقیق تر از روش هایی با حساسیت بیشتر نظیر، روش دو لایه و MIC نیز استفاده
گردد.