مقدمه:آلوپسی اندوکرین یک تاسی قرینه بدون التهاب ، بدون سابقه و بدون تغییر در علایم بالینی است که طی آن فولیکولهای مو آتروفی شده و موها لق می شوند (توقف سیکل مو). پوست ناحیه هم نازک و هایپر پیگمانته می شود.پامرانیان حساس ترین نژاد به ایجاد بیماری و پس از آن پودل مینیاتوری و چاو چاو نژاد های حساس بعدی می باشد. افزایش یک یا چند واسطه ی هورمون های مترشحه از آدرنال مانند: پروژسترون ،17-هیدروکسی پروژسترون و آندرواسترودیون به عنوان  فاکتور مسةول این ضایعه مطرح هستند ، اما به اثبات نرسیده اند. در نتیجه تشخیص آن با توجه به سابقه و علایم و رد کردن سایر بیماری ها همچون کم کاری تیرویید، کوشینگ و ... می باشد.مواد و روش کار: یک قلاده سگ پامرانین دو ساله ماده عقیم شده با علایم تاسی قرینه ی پهلو ها ، سطح خارجی ران ها و همچنین تاسی وسیع ناحیه کمر و دم در بیمارستان دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران مراجعه کرد. در تاریخچه ماخوذه  از حیوان شروع ضایعه حدود 2 ماه قبل اعلام شد که تدریجا وسعت یافته و هیچ گونه خارشی هم نداشته است. این ضایعات بدون حضور هر گونه تغییر در علایم بالینی اتفاق افتاده است.در معاینه بالینی هم تاسی قرینه به همراه هایپر پیگمنتیشن وسیع در ناحیه کمر و ران و دم مشاهده شد. سونو شکم، شمارش کل گلبولهای خونی و پانل بیو شیمیایی و فاکتور های تیروییدی اخذ گردید و فاکتور غیر عادی گزارش نشد. نمونه پوستی جهت مشاهده مستقیم و کشت قارچ تهیه گردید که از لحاظ آلودگی قارچی نمونه منفی گزارش شد. بحث و نتیجه گیری: برای این کیس پروتکل درمانی با با دوز mg/kg ٥/٢ هر 12 ساعت به صورت خوراکی تجویز و بعد از 2 ماه در ناحیه دم و ران ها رشد موها به صورت معنا داری مشاهده شد ولی مشکل حیوان به صورت کامل رفع نشد و از ماه دوم تا چهارم پیشرفت قابل توجهی به درمان با همان پروتکل قبلی مشاهده نگردید.