مقدمه : میزان باروری دام های اهلی روندی نزولی دارد که این موضوع را میتوان به ناکارآمدی جنس نر، ماده و عوامل مدیریتی نسبت داد. اگرچه تلقیح مصنوعی با استفاده از اسپرم منجمد شده به 50 سال پیش بازمیگردد، اما میزان باروری با استفاده از این تکنولوژی نیز پایین و غیرقابل پیش بینی میباشد. در صنعت تلقیح مصنوعی، از یک گاو نر جهت تولید حداقل سیصد هزار دوز اسپرم استفاده میشود. از این رو انتخاب گاو نر با باروری بالا بسیار با اهمیت است. از آنجا که تست های معمول و استاندارد ارزیابی اسپرم  و مایع سیمن  برای بیش بینی میزان باروری به اندازه کافی دقیق عمل نمیکنند، لذا یافتن روش های آزمایشگاهی و تست های مولکولی جدید جهت ارزیابی دقیق پتانسیل اسپرم درلقاح الزامی میباشد. روش کار: برای انجام این مطالعه  با رویکرد استفاده از روش های پربازده( فلوسایتو متری و تکنولوژی اومیکس) در آنالیز اسپرم و مایع سیمن، جست‌وجویی در پایگاه‌های  PubMed،  Science Directو Scopus انجام شد و مطالعاتی که در گاو انجام‌شده بودند، برای مرور انتخاب شدند.
بحث و نتیجه گیری: در این مقاله به بررسی پیشرفت های بیوتکنولوژی و پروتکل های آن در " فناوری اومیکس " و " فلوسایتومتری " که به ما در فهم وقایع مربوط به اسپرماتوژنز، عملکرد اسپرم، لقاح و رشد جنینی که در نهایت به باروری موفق و تولد گوساله ای سالم منجر میشود خواهیم پرداخت . همچنین به معرفی نشانگرهای زیستی و  بیومولکول های موجود در اسپرماتوزوا و پلاسمای مایع سیمن که  نقش مهمی در تنظیم باروری دارند و انتظار میرود به ما در بخش بیش بینی میزان باروری کمک کنند خواهیم پرداخت.