تغذیه دام بیش از 50% از هزینه های پرورش را به خود اختصاص داده است. تهیه جیرههای ارزان و متوازن میتواند موجب بهبود بهرهوری این صنعت گردد. تحولات اخیر در بخش کشاورزی سبب به هم خوردن نظام تلفیقی زراعت و دام گردیده است و بخش عمده کشاورزی بهصورت واحدهای تولیدی تخصصی زراعی یا دامپروری تبدیل شده است.در این وضعیت نهتنها پسماند و فراوردههای فرعی کشاورزی افزایش یافته بلکه بخش قابل توجهی از آنها مورد استفاده چندانی نداشته و از بین میرود. در این نوشتار به الگوهای مناسب عملآوری و استفاده بهینه از بقایای کشاورزی جهت پاسخگویی به بخشی از نیازهای غذایی نشخوارکنندگان اشاره میگردد. بدین منظور، بررسی احتمال جایگزینی سیبزمینی پخته بجای ملاس جهت تامین قند محلول موردنیاز سیلاژ ذرت، آزمایشی در قالب طرح کاملا صادفی، شامل 4 تیمار و 5 تکرار صورت گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار کنترل، تیمار افزودنی ملاس، تیمار افزودنی سیبزمینی پخته در سطح 3% و 6% بودند. پس از گذشت دوماه سیلوها باز شده و ازنظر خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مورد ارزیابی قرار گرفت. خواص فیزیکی اندازهگیری شده شامل رنگ، بو، قوام، دما و اسیدیته بودند. سیلاژها در همه موارد دارای رنگ زرد مایل به سبز، بوی سرکهای-میوهای و قوام مناسب عاری از هرگونه کپکزدگی و فساد بودند. اسیدیته در بین همگی تیمار ها اختلاف معنی داری نداشت و دما تیمار ها به ترتیب شامل: 23/8، 23/0، 22/6 و 22/6 بود. در همه موارد افزودنی موردنظر سبب بهبود خصوصیات کیفی ویا همسان با گروه کنترل بود. با توجه به شباهت آنالیز شیمیایی سیبزمینی پخته و ملاس در حوزه کربوهیدرات و بخصوص قندهای محلول و دشواری کار کردن با ملاس بدلیل غلظت بالای آن در دمای معمولی، جایگزینی از مازاد محصولات کشاورزی بجای ملاس کاربردی بنظر میرسد. بهطور کلی نتایج آزمایشات حاکی از این امر بود که جایگزینی سیبزمینی پخته با ملاس کاربردی بنظر میرسد.