مقدمه: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر رفتار تغذیه ای بر میزان آبستنی در اولین تلقیح انجام پذیرفت. روش کار: به این منظور، 97 راس گاو شیری چند شکم زاییده نژاد هلشتاین از یک گاوداری صنعتی اطراف شهرکرد انتخاب شدند. برای تعیین اینکه آیا تغییرات در رفتار تغذیه ای می‌تواند برای تشخیص حیواناتی که در ریسک کاهش باروری هستند استفاده شود یا خیر، در این مطالعه حضور یا عدم حضور گاوها در جایگاه-های غذا خوری بلافاصله پس از هر وعده خوراک دهی برای گاوهای مورد مطالعه، در دوره انتقال از 10 روز قبل تا دو هفته پس از زایمان مشاهده و ثبت گردید. در این مطالعه، حضور بر سر آخور یا نشخوار یا هر دو مورد، به یک معنی فرض گردید و گاوهایی که بر سر آخور نمی‌آمدند یا نشخوار انجام نمی‌دادند به عنوان گاوهای ولگرد مشخص شدند. در آنالیز آماری سه دوره زمانی تعیین گردید: 10 روز قبل از زایمان (10 روز تا 1 روز قبل از زایمان)، هفته اول پس از زایمان (1 روز تا 7 روز پس از زایمان) و هفته دوم پس از زایمان (8 تا 14 روز پس از زایمان). اختلاف در دفعات حضور بر سر آخور یا انجام عمل نشخوار، بین گاوهای آبستن و غیرآبستن با اولین تلقیح به کمک روش آماری t.test آنالیز گردید. بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان دادند که گاوهایی که با اولین تلقیح پس از زایمان آبستن نشدند تمایل به رفتارهای تهاجمی کمتری در محل نزدیک آخورهای غذاخوری داشتند و از جایگاه های غذاخوری بلافاصله پس از خوراک دهی یعنی زمانی که بیشترین هجوم گاوها به سمت آخور بود و تقریباً تمام جایگاه ها برای دسترسی به غذا اشغال می‌شد، دوری می‌کردند. این تحقیق برای اولین بار در ایران نشان داد که رفتارهای تغذیه ای ممکن است نقش مهمی در باروری گاوها در دوره انتقال داشته باشد.