مقدمه و هدف: مطالعه‌ای در
مورد تومورهای پستانی بر روی سگ‌های
ارجاعی به درمانگاه دانشکده‌ی
دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد در بازه‌ی زمانی
4 ساله به منظور آگاهی از میزان حقیقی شیوع، نژادهای مستعد، علائم بالینی، سن
ابتلا، نوع تومور و پی‌گیری‌های بعد
از عمل جراحی درمانی در شهر مشهد. مواد و روش کار: در مجموع 30
نمونه‌ی بافتی از 16 سگ 3 تا 18 ساله اخذ گردید که شامل توده‌های
برداشت‌شده با روش جراحی از پستان سگ‌های
مشکوک به تومور پستانی بود. در بررسی‌های پیش
از عمل نیز، معاینه‌‎ی بالینی انجام گرفت و تصویر رادیولوژی از قفسه‌ی سینه
تهیه شد. دسته‌‎بندی تومورها بر‌اساس
روش گلد‌اشمیت انجام گرفت. نتایج و بحث: در میان بیماران
بالینی که بر اساس نتایج آزمایشات آسیب‌شناسی،
ابتلا به تومور پستانی در آن‌ها
تایید شد، تعداد بیماران ماده و نر به ترتیب 14 و 1 مورد بود. عمده‌ی توده‌های
توموری در سگ‌های با سن بالای 6 سال و نیز مربوط به نژاد‌های
خالص بود. تعداد 5 توده حاصل از 2 سگ مربوط به نژادهای مخلوط بود. از توده‌های
توموری 9 عدد زخم و 3 توده چسبندگی داشتند و هیچ‌کدام از
تومور‌ها در رادیوگرافی دارای متاستاز نبودند. روش جراحی درمانی
صورت‌گرفته روی کل تومورها به ترتیب نزولی تعداد موارد شامل
مستکتومی ناحیه‌ای‌4-5، مستکتومی
یک‌طرفه، مستکتومی ناحیه‌ای‌1-2-3 و
مستکتومی ساده بود. میانگین فاصله زمانی میان مشاهده‌ی علائم
بیماری توسط صاحب حیوان تا اقدام به درمان یا مرگ‌با‌ترحم
بیماران 6.38 ماه بوده است. از مجموع توده‌های
توموری 15 مورد بزرگ‌تر از 3 سانتی‌متر و
12 مورد کوچک‌تر از 3 سانتی‌متر
بود. تعداد توده‌های توموری مربوط به پستان‌های
خلفی، قدامی و میانی به ترتیب 15، 7 و 5 مورد بود. درصد توده‌های
توموری خوش‌خیم و بدخیم در جمعیت مورد مطالعه به ترتیب 6.66 و 83.33
درصد از مجموع بود. بر‌مبنای
دسته‌بندی گلد‌اشمیت،
کارسینوم از نوع مخلوط 5 مورد، کارسینوم‌های
متراکم، توبولی-پاپیلری، مرکب و کارسینوسارکوم هر کدام 3 مورد، کارسینوم نوع
آناپلاستیک 2 مورد و کارسینوم‌های
سلول‌های سنگفرشی، غنی از چربی، مجرایی، درجا، پاپیلری-‌کیستی و
اوستئوسارکوم هر کدام یک مورد بودند. درصد تومور‌های با
منشا اپیتلیالی88.9% بود. از کل توده‌های
پستانی در پی‌گیری 5 ماهه تعداد 10 سگ شامل 17 توده زنده مانده و در دو
سگ توده‌ی توموری جدید ایجاد شد.