مقدمه و هدف: مطالعه اثرات
چهار جدایه قارچ انتوموپاتوژن متاریزیوم آنیزوپلیه به منظور کنترل بیولوژیک کنه
های ماده خونخورده ایکسودس ریسینوس  مواد و روش کار: تعداد 150 عدد از
کنه های ایکسودس در 15 گروه ده تایی شامل
گروه های درمان و کنترل به صورت 3 بار تکرار قرار گرفتند. کنه ها به صورت انفرادی
به وسیله ی پنس استریل 5-3 ثانیه در سوسپانسیون قارچی مربوطه حاوی 107 ×4/2
کنیدیوم در هر میلی لیتر و در گروه کنترل نیز کنه ها در آب مقطر استریل همراه با
توئین 80 بدون اسپور غوطه ور شده و به مدت 20 روز مورد ارزیابی قرار گرفتند. دارای
 نتایج و بحث: نتایج حاصله نشان
داد قارچ های مورد آزمایش ویرولانس متفاوتی داشتند.روز بیستم در کنه های ایکسودس
بیشترین و کمترین درصد مرگ و میر به ترتیب برای جدایه های IRAN 437 C
[100%] و DEMI 002 [3/83%]
بود، هم چنین IRAN 437 C
باعث رشد میسلیوم های قارچی روی 3/93 درصد و DEMI 002 روی 3/73 درصد از کنه ها شد. لازم به ذکر است
بین گروه های درمان و کنترل اختلاف معنی دار بود و از بین جدایه های تحت مطالعه
جدایه متاریزیوم آنیزوپلیه IRAN 437 C حادترین
جدایه بود، پس از آن DEMI 001 سپس IRAN 715 Cو DEMI 002
قرار گرفتند. در کشور ما به دلیل بافت سنتی دامداری و خسارات ناشی از بندپایان
خصوصا کنه ها، بحث کنترل بیولوژیک اهمیت مضاعف می یابد و از آنجایی که یکی از
گزینه های دامداران در مبارزه با این آفات استفاده از سموم می باشد لزوم مطالعه‏ای
در خصوص کنترل بیولوژیک کنه ها به خصوص کنه ایکسودس ریسینوس که معضل بزرگی در
انتقال اجرام ریکتزیایی، ویروسی، تک یاخته ای و باکتریایی به دام و طیور هستند به
عنوان یکی از روش های جایگزین یا همزمان با سموم شیمیایی ضروری به نظر می رسد.