مقدمه و هدف: مایکوپلاسما
گالی سپتیکوم و مایکوپلاسما سینویه بعنوان مهمترین پاتوژن های مایکوپلاسمایی در
طیور محسوب می شوند که ضررهای اقتصادی شدیدی را بر صنعت طیور در سرتاسر دنیا وارد
می سازند. آلودگی به مایکوپلاسما گالی سپتیکوم در جوجه ها باعث بیماری مزمن تنفسی
و در نتیجه کاهش تولید گوشت و تخم می شود. به دلیل اینکه برنامه های کنترلی موفق
بستگی به تشخیص صحیح و به موقع گله های آلوده دارند. بنابراین، روش های تشخیصی با
حساسیت و ویژگی بالا و سریع برای مونیتورینگ مایکوپلاسما گالی سپتیکوم ضروری بنظر
می رسد. مواد و روش کار: برای تشخیص و
جدا سازی مایکوپلاسما گالی سپتیکوم از یک فارم مرغ گوشتی نژاد راس واقع در شهرستان
گرگان بصورت کاملاً تصادفی، 30 نمونه خون از جوجه های گوشتی 2 روزه برای جدا کردن
سرم جهت انجام آزمایش الایزا (ELISA) و همزمان از 16 جوجه گوشتی دیگر از همان
فارم با استفاده از سوآپ های استریل نمونه هایی از ناحیه شکاف کام و نای برای
استخراج DNA جهت انجام آزمایش زنجیره ای پلیمراز (PCR) اخذ شد. سپس
نمونه ها بلافاصله به آزمایشگاه تشخیص دامپزشکی منتقل گردید برای انجام مراحل بعدی
آزمایشات. لازم به ذکر است که واکنش PCR توسط کیت تشخیصی مایکوپلاسما گالی سپتیکوم و
سینویه شرکت iNtRON Biotechnolgy ساخت کشور کره جنوبی، صورت گرفت. با استفاده
از کیت مذکور قادر خواهیم بود با یک مرحله PCR آلودگی به
مایکوپلاسما گالی سپتیکوم (قطعه bp 224) و سینویه (bp 557) را
شناسایی نماییم. نتایج و بحث: نتایج آزمایش
الایزا آنتی بادی ضد مایکوپلاسما گالی سپتیکوم را در 3/33% (30/10) نمونه
های سرمی جوجه های 2 روزه تعیین نمود (به ترتیب تیتر سرمی و نسبت S/P بیشتر از 668
و 5/0 بود). نتایج واکنش PCR آلودگی به
مایکوپلاسما گالی سپتیکوم (قطعه bp 224) را تأئید نمود. نتایج تحقیق حاضر نشان
داد که آلودگی به مایکوپلاسما گالی سپتیکوم در گله های گوشتی استان گلستان می
تواند وجود داشته باشد و می توان گله های جوجه گوشتی آلوده به مایکوپلاسما گالی
سپتیکوم را با روش PCR مشخص نمود و این روش سریع تر، مؤثرتر و حساس
تر از تکنیک کشت استاندارد می باشد و بنابراین می توان PCR را به عنوان
روشی جایگزین در جهت تشخیص مایکوپلاسما گالی سپتیکوم در گله های جوجه گوشتی بکار
برد.