مقدمه: ترانکرون از‌ دسته داروهای آنتی فلوژستیک می باشد. هر میلی لیتراز این دارو حاوی یک میلی گرم عصاره الکلی رتیل تارانتولاکوبنزیس است. هدف از این مطالعه بررسی اثرات ضد التهابی و تسریع پروسه بهبود زخم های ناشی ازجراحی با استفاده از ترانکرون می باشد. روش کار: در این مطالعه تعداد 20 قلاده سگ ماده نژاد میکس تریر با وزن بین 10-12 کیلوگرم و سن 1-2 سال انتخاب شدند. به صورت تصادفی 10 قلاده سگ در گروه شاهد و 10 قلاده در گروه تیمار قرار گرفتند. پس از پایان جراحی اواریو هیسترکتومی در هر قلاده، در گروه تیمار 2 سی سی ترانکرون به صورت زیر جلدی تزریق گردید.(دوز دارو در سگ 5/0-3 سی سی به ازای هر قلاده از ویال 50 سی سی دارو می باشد) در گروه شاهد نیز با حجم و روش مشابه 2 سی سی آب مقطر استریل تزریق شد.پنج روز بعد تزریق ها تکرار شدند. ده روز بعد از جراحی از محل زخم ناشی از عمل نمونه بافتی تهیه گردید، هم چنین جهت بررسی تغییرات تابلوی خونی، از هر قلاده 3 سی سی خون گرفته شد. بحث و نتیجه گیری: دربررسی میکروسکوپی لام های بافتی، تفاوت قابل توجهی در پروسه تشکیل بافت پوششی و گرانوله و بازسازی سلول های روپوست در گروه تیمار نسبت به گروه شاهد مشاهده شد. هم چنین با توجه به تابلوی خونی، افزایش درتعداد گلبول های سفید،درصد لنفوسیت ها، مونوسیت ها و سلول های باند درگروه شاهد نسبت به تیمار دیده شد. اگرچه این تفاوت در تعداد گلبول های قرمز،PCV، پلاکت ها، هموگلوبین و شاخص های گلبول های قرمز(MCHC،MCV،MCH) در بین دو گروه معنی دار نبود. مطالعه فوق نشان می دهد ترانکرون می تواند اثر بسیار خوبی در تسریع پروسه بهبود زخم و کاهش التهاب آن داشته باشد.