یکی از مشکلات رایجی که صاحبان سگ ها و گربه ها در روزهای اول پذیرش آنها به عنوان حیوان خانگی با آن مواجه می شوند و به صورت مکرر در مراجعات خود درباره علل بروز و روش های مقابله با آن پرسش می کنند، رفتار پرخاش جویانه حیوان جوان، به ویژه به صورت گاز گرفتن (biting) و رفتارهای تهاجمی (aggression) کنترل نشده و همراه با وارد آوردن آسیب شدید به دست و پا و حتی صورت اعضای خانواده است. وجود چنین رفتاری همراه یا بدون وجود نشانه های دیگر همچون عدم تمایل به نوازش شدن، جنب و جوش لجام گسیخته و پرخوری قابل توجه که معمولاً با وزن گیری حیوان همراه نیست، می تواند نشانه ای از وجود اختلال HsHa باشد. پایه و اساس برقراری رابطه بین سگ ها و گربه ها به هم نوعان خود و سایر گونه ها از جمله انسان ها، برقراری تماس بدنی (attachment) است. همچون سایر اختالالات رفتاری، بروز سندرم افزایش حساسیت/بیش فعالی نیز تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل زمینه ساز رخ می دهد. حیوانات ماده، در فاصله هفته پنجم و ششم زندگی بچه ها، از طریق بازی و مبارزه تصنعی و اعمال رفتار کنترلی (Maternal Regulation)، توانایی تسلط یافتن بر رفتارهای تهاجمی از جمله گاز گرفتن را در فرزندان خود شکل می دهند که این مساله در بچه هایی که پیش از این دوره از مادران خود جدا می شوند، روی نمی دهد. اصولاً چنین حیواناتی دچار ناتوانی های قابل توجه در برقراری ارتباط اجتماعی (Socialization) بوده و به دلیل تجربه های ناخوشایندی که در مواجهه با محیط و به دنبال جدا شدن زودهنگام از مادر خود، پیدا می کنند، به موجوداتی ترسو و پرخاش جو تبدیل می شوند. همچون سایر اختلالات رفتاری، کنترل اختلال رفتاری HsHa مبتنی بر چندین افدام درمانی، شامل دادن آموزش های لازم به تمامی اعضای خانواده به هدف اصلاح رفتار آنها در ارتباط با حیوان به ویژه در زمان بروز رفتارهای پرخاش جویانه، استفاده از دارودرمانی (داروهای آرامبخش و داروهای ضدافسردگی) برای یک دروه درمانی میان مدت یا بلندمدت و کاهش میزان استرس در محیط زندگی حیوان با حذف عوامل محرک و استرس زا و استفاده از فرومون های سنتتیک است.