<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه سمنان</PublisherName>
				<JournalTitle>تحقیقات آزمایشگاهی دامپزشکی</JournalTitle>
				<Issn>2821-0506</Issn>
				<Volume>10</Volume>
				<Issue>ویژه نامه شماره 1 دوازدهمین کنگره دامپزشکی ایران</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2018</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>23</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>-</ArticleTitle>
<VernacularTitle>توان داروهای گیاهی در درمان تریکومونیازیس پرندگان: مطالعه مروری</VernacularTitle>
			<FirstPage>147</FirstPage>
			<LastPage>147</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">3254</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22075/jvlr.2018.3254</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>-</FirstName>
					<LastName>وحید کریمی1، امیر اصغری باغخیراتی2، مهدی کمیجانی*،3</LastName>
<Affiliation>1. دانشیار بهداشت و بیماری‌های پرندگان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران.
2. دانشجوی دوره تخصصی بهداشت و بیماری‌های پرندگان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران.
3 دانشجوی دوره عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران.</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2018</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>23</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">مقدمه: تریکومونیازیس پرندگان توسط یک تک‌یاخته‌ی تاژکدار به نام تریکوموناس گالینه به وجود آمده و اغلب بخش فوقانی دستگاه گوارش کبوتر و قمری را درگیر مینماید. اگرچه امروزه از داروی مترونیدازول به صورت گسترده برای درمان تریکومونیازیس پرندگان استفاده میشود، اما پتانسیل این دارو برای ایجاد اختلالات عصبی، سرطانزایی و همچنین بروز مقاومتهای دارویی، توجه محققان را به استفاده از داروهای جدید، مخصوصاً با منشاء گیاهی جلب کرده است. روشکار: طی این مطالعه مروری اثر درمانی گیاهان درمنه، ترخون، وامپی، سیر، اسپند، کاری، شمعدانی عطری، آویشن باغی، گیلاس سورینام و علف هرز سربز بر تریکومونیازیس پرندگان مورد مطالعه قرار گرفت. بحث و نتیجهگیری: بررسی‌های صورت گرفته نشان دادند اگرچه تمامی گیاهان مذکور دارای اثرات درمانی بر تریکومونیازیس پرندگان میباشند، اما گیاهان درمنه، اسپند و سیر دارای اثرات درمانی بیشتر و در برخی موارد قویتر از مترونیدازول هستند. کبوتران تیمار شده با درمنه با دوز mg/kg 25 طی 5 روز بهبود یافتند اما بهبودی آنان طی استفاده از مترونیدازول با همین دوز، 7 روز به طول انجامید. تصور میشود که اثرات ضد تک‌یاختهای گیاه درمنه، به وجود آلفا-توجون و اثرات مهاری آن بر گیرندههای گابا مرتبط باشد. مطالعات نشان دادهاند که در صورت استفاده از عصاره آبی سیر (mg/kg 200)، میتوان طی 5 روز به حذف کامل تروفوزوئیتها و بهبودی کامل پرندگان رسید؛ این در حالی است که درمان آنان با مترونیدازول (mg/kg 50)، 7 روز به طول انجامید. حداقل غلظت مهاری مترونیدازول و عصارهی آلکالوئیدی اسپند، طی 24 ساعت به ترتیب برابر است با μg/ml 50 و μg/ml 15. این امر نشان دهندهی اثر قوی عصاره اسپند در درمان تریکومونیازیس پرندگان است. اثر بخشی بالای گیاهان درمنه، سیر و اسپند در درمان تریکومونیازیس پرندگان، بیانگر توان بالای گیاهان دارویی به عنوان جایگزینی مناسب برای مترونیدازول میباشد. اگرچه استفاده گسترده از این گیاهان، نیازمند بررسیهای بیشتر است.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">درمان</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تریکومونیازیس</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">گیاه</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jvlr.semnan.ac.ir/article_3254_8deb8d1dd92840f975b6931ab3a3c61e.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
